Στη συνέχεια άφιξη στην Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου, η οποία βρίσκεται σε εντυπωσιακή χαράδρα του όρους Μενοίκιο και είναι ένα από τα παλαιότερα Μοναστήρια της Ανατολικής Μακεδονίας αλλά και όλης της Βορείου Ελλάδος. Θα επισκεφθούμε το Καθολικό και θα προσκυνήσουμε τον τάφο του πρώτου μετά την Άλωση Οικουμενικού Πατριάρχη Γενναδίου Σχολαρίου, θα πάρουμε ευλογία και θα αναχωρήσουμε. Θα επακολουθήσει προαιρετικό γεύμα και επιστροφή στη Θεσσαλονίκη το απόγευμα.

 Τιμή συμμετοχής μόνο 15 ευρώ κατ’ άτομο.

 Δηλώσεις συμμετοχής καθημερινώς (10 π.μ. – 01 μ.μ.) στο τηλέφωνο του Ομίλου 2310-264532 (ή στον κ. Σ. Χατζηιακώβου στο τηλ. 6974-052422).

1. Στις 31 Μαρτίου ημέρα Σάββατο, ημερήσια εκδρομή προσκύνημα στη Μονή Εικοσιφοίνισσας- Σπήλαιο Αλιστράτης – Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου   Σερρών. (Τιμή κατ’ άτομο 15 Ευρώ)
2. Α’  Ανδρική αποστολή στο Άγιον Όρος  στις 5-6-7 Μαΐου.
3. Στις 2-3-4 Ιουνίου εκδρομή σε Ελάτη – Περτούλη – Καλαμπάκα – Μετέωρα – Ιωάννινα – Μέτσοβο. (Τιμή κατ’ άτομο 100 Ευρώ)
4. Την 16 Ιουνίου, ημέρα Σάββατο, ημερήσια γυναικεία αποστολή – παράπλους Αγίου Όρους. Δύνανται να συμμετέχουν άνδρες και παιδιά.
5. Στις 23-24-25 Ιουνίου Β΄ ανδρική αποστολή στο   Άγιον  Όρος.
6. Την 5η Ιουλίου, η εορτή του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη, προστάτη του Ομίλου μας, θα πραγματοποιηθεί στον ομώνυμο Ναό, στο χωριό Πεντάλοφος Θεσσαλονίκης.  Μεταφορά επιθυμούντων με λεωφορείο που θα αναχωρήσει από το   Αρχαιολογικό Μουσείο ώρα 06:30 π.μ. (Τιμή κατ’ άτομο 5 Ευρώ.)
7. Στις 15-16-17 Σεπτεμβρίου Γ’ ανδρική αποστολή στο Άγιον Όρος (εφόσον θα υπάρξει ενδιαφέρον από προσκυνητές).
8.  Τέλη Σεπτεμβρίου προγραμματίζεται 10ήμερη προσκυνηματική αποστολή στους Αγίους Τόπους- Σινά.

Αξιωθήκαμε και φέτος να εισέλθουμε στη Νέα Χρονιά 2012, γι’ αυτό είναι καθήκον μας να δοξολογούμε τον πανάγαθο Θεό.

Ένας ακόμη χρόνος προστίθεται στη ζωή μας, ο οποίος παρουσιάζεται μπροστά μας γεμάτος σύννεφα και αβεβαιότητα όχι μόνο για την πατρίδα μας αλλά για όλα τα Έθνη της γης. Η μεγάλη οικονομική κρίση που ξέσπασε τα δύο τελευταία χρόνια, δεν πάει να λυθεί, να ειρηνεύσει τους λαούς και τα πλήθη που αισθάνονται την πίεση και την σκληράδα της.

Εμείς όμως ως Χριστιανοί δεν πρέπει να πανικοβαλλόμαστε, να αγανακτούμε και να παρασυρόμαστε από την απαισιοδοξία εκείνων που ξεχνούν τον Χριστό. Αλλά, φίλες και φίλοι, το μήνυμα της Πρωτοχρονιάς, είναι μήνυμα χαράς και ανανέωσης της μακριάς ελπίδας στον Τριαδικό Θεό, ο οποίος δημιούργησε τα πάντα με  σοφία και τα επιβλέπει με το έλεος και την φιλανθρωπία του, η οποία ουδέποτε στην ιστορία του Ανθρώπινου Γένους σταμάτησε να ενεργεί .

Θα πρέπει λοιπόν να μετανοήσουμε και να ανανεώσουμε την πίστη μας στο Θεό για να ομιλήσει στις καρδιές μας, στην καθημερινή μας ζωή. Να ευχαριστήσουμε τον Θεό για την υγεία μας, να ανακαλύψουμε μέσα μας την χαρά της επάρκειας της ολιγαρκείας, της απλότητας, της εγκράτειας και της προσφοράς προς τους άλλους, ιδιαίτερα εκείνους που χρειάζονται την βοήθεια και την έμπρακτη συμπαράσταση μας.

Έχοντας όλα αυτά κατά νου, να εναποθέσουμε την μέριμνα και την ζωή μας εις τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι ο χορηγός και αρχηγός και του Νέου Έτους. Αυτός θα δώσει λύσεις εις τα δικά μας προβλήματα, αλλά και στα τεράστια προβλήματα, οικονομικά, ηθικά, υπαρξιακά και κοινωνικά, πολιτιστικά και πολιτικά που αντιμετωπίζει η σύγχρονη ανθρωπότητα.

Φίλες και Φίλοι, Με αυτή την πίστη και την προσδοκία, σας χαιρετίζω όλους με πολλή αγάπη και τιμή. Το νέο έτος 2012 να είναι ευλογημένο και ειρηνικό. Χρόνια Πολλά

                – Ο -

Πρόεδρος του Ομίλου

Παπαματθαιάκης Ιωσήφ

Βρισκόμαστε στο κονάκι της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, κατά την πρώτη προσκυνηματική αποστολή του Ομίλου μας για το 2011 και μεταξύ μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, αναρωτηθήκαμε γιατί τόσοι προσκυνητές ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για τις αποστολές στο Άγιο Όρος, και αν ο Όμιλος μπορούσε να ανταποκριθεί στην επιθυμία των προσκυνητών, να πραγματοποιήσει αποστολές και πέρα από το Όρος.

Ο Όμιλος πραγματοποίησε, εντός του 2011, τέσσερεις προσκυνηματικές ανδρικές αποστολές, με την συμμετοχή 140 προσκυνητών, σε 17 Μονές 3 Σκήτες και κελιά και καθίσματα.

Κουβέντα στην κουβέντα ήλθε και η ιδέα, αν μπορούσαμε να ικανοποιήσουμε την επιθυμία των μελών του Ομίλου μας και να κάνουμε ένα προσκύνημα στην Κωνσταντινούπολη. Το όλο εγχείρημα τέθηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο, στην αμέσως επόμενη συνεδρίαση του, το οποίο και ενέκρινε το πρόγραμμα και όρισε ως αρχηγό τον Γεν. Γραμματέα Γεώργιο Βασιλειάδη.

Πράγματι μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα αφού μεσολαβούσε η περίοδος του καλοκαιριού, αλλά και η οργάνωση των άλλων αποστολών στο Άγιο Όρος το πρόγραμμα αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Ομίλου και στο περιοδικό ΑΘΩΝΙΤΗΣ και πράγματι είχε πλούσια ανταπόκριση.

Όλα ήταν οργανωμένα στην εντέλεια και την Τετάρτη 5 Οκτ. 2011 και ώρα 06:00 από τον προκαθορισμένο χώρο αναχώρησης για τις αποστολές του Ομίλου μας 40 προσκυνητές με πολύ διάθεση αναχωρήσαμε για το ταξίδι μας. Όπως πάντα συμβαίνει, κατά την πραγματοποίηση αποστολών το πρόγραμμα μας, αρχίζει με την προσευχή και στο σημερινό μας ταξίδι την προσευχή την έκανε ο πατέρας Ευάγγελος από τον Βόλο, ένας από τους συνταξιδιώτες μας στο ταξίδι που θα ακολουθούσε.

Μέσω της οδού Λαγκαδά, πήραμε στην συνέχει την Εγνατία οδό παράλληλη με την αρχαία οδό (την οποία συναντάμε σε πολλά σημεία μέχρι και σήμερα, μετά από 2500 χρόνια) που ακολούθησε και ο Μέγας Αλέξανδρος, κατά την εκστρατεία του στην Περσία.

Κατά την πορεία μας προς τους Κήπους του Έβρου, περάσαμε και από τα μέρη που εκτός του Μέγα Αλέξανδρο επισκέφθηκε και ο Μεγάλος απόστολος των Εθνών ο Απόστολος Παύλος. Πρώτα συναντήσαμε το προσκύνημα του Απόστολου στο Δερβένι της Θεσσαλονίκης και στην συνέχεια στην περιοχή των Φιλίππων της Καβάλας.

Η πρώτη μας  στάση για ένα πρωινό καφέ, θα γίνει στην περιοχή των Ν. Καρβάλης. Στην συνέχεια, αναχωρούμε για τον επόμενο σταθμό που θα περάσουμε και τον τελωνιακό έλεγχο, στους κήπους του Έβρου.

Περνώντας διαδοχικά τους Νομούς Καβάλας, Ροδόπης και Έβρου, θα θυμηθούμε και της αρχαίες πόλης της περιοχής όπως τα Άβδηρα, Μαρώνεια ,κ.α. για να καταλήξουμε στο τελωνείο του Έβρου. Μετά από τον έλεγχο, περνάμε το ποτάμι στο οποίο ό Έλληνας φαντάρος πάντα στην επάλξεις και την αυστηρή τήρηση των καθηκόντων του μας χαιρετά βλέποντας ελληνικό όχημα τα περνά από την σκοπιά του.

Το ίδιο θα αντικρίσουμε στην συνέχεια και με το Τούρκο για να περάσουμε στη γείτονα χώρα.

Περνώντας μέσα από απέραντες πεδιάδες και με κατεύθυνση την Προύσα, που θα γίνει η διανυκτέρευση της πρώτης μέρας, θα συναντήσουμε πόλεις που ήταν Ελληνικές και με τα Ελληνικά ονόματα Ίψαλα, Κεσσάνη, Καλλίπολη κ.α.

Εδώ, στην Καλλίπολη, υπάρχει μέχρι και σήμερα ο πύργος του Αυτοκράτορα Βασίλειου του Βουλγαροκτόνου. Νωρίς το μεσημέρι, φτάνουμε στην Καλλίπολη και με την ακτοπλοϊκή συγκοινωνία περνάμε στην απέναντι πλευρά της Μ. Ασίας, όπου βρίσκεται βυζαντινή πόλη Λάμψακος. H πόλη χτίστηκε από Μιλήσιους , με την βοήθεια των Φωκαέων κατά τον 7 π.Χ. αιώνα και το όνομα το πήρε από την τοπική ηρωίδα Λαμψάκη.

Από την Λάμψακο καταγόταν πολλοί σημαντικοί φιλόσοφοι όπως ο Μητρόδωρος ο Λαμψακινός (φιλόσοφος του 5^ου αιώνα π.Χ. της σχολής του Αναξαγόρα), ο Στράτων Περιπατητικός (φιλόσοφος και τρίτος διευθυντής της Φιλοσοφικής σχολής του Αριστοτέλη στην Αθήνα) και ο Ευαίων μαθητής του Πλάτωνα. Επίσης μία ομάδα Επικούρων φιλοσόφων προερχόταν από την Λάμψακο όπως Πολύαινος Λαμψακινός κ.α.

Κατά την χριστιανική περίοδο, η Λάμψακος προσέφερε στην ορθόδοξη εκκλησία μας, πλήθος αγίων όπως ο Άγιος Τρύφωνας, ο Άγιος Μάξιμος ο Καυσοκαλυβήτης, ο Άγιος Παρθένιος επίσκοπος Λαμψάκου κ.α.

Συνεχίζοντας την πορεία μας θα περάσουμε το χωριό Πούγκα που θα διακρίνουμε και τον ιστορικό ποταμό Γρανικό, όπου ο Μέγας Αλέξανδρος  κατατρόπωσε τους Πέρσες. Στην συνέχεια, έχοντας αριστερά μας την θάλασσα του Μαρμαρά και βλέποντας διάφορα νησιά (ανάμεσα τους και νησί του Μαρμαρά, ένα νησί από μάρμαρο). Ιστορικά αναφέρεται ότι τα μάρμαρα με τα οποία κτίστηκε η Αγία Σοφία, αλλά και οι άλλες εκκλησίες της ευρύτερης περιοχής ήταν από το εν λόγω νησί. Τα άλλα δύο μικρότερα νησάκια που υπάρχουν μέσα στην λίμνη είναι Κούταλη (Ekilnik) και η Αλώνη (Pasalimani, που αποτελούν όλα μαζί το σύμπλεγμα της Προποντίδας.

Κατευθυνθήκαμε για την πόλη της Αρτάκης, στην χερσόνησο του Πανόρμου Κυζίκου, όπου νωρίς το απόγευμα κάναμε μια στάση για ένα καφέ. Η Αρτάκη (Erdek) ήταν αποικία των Μιλησίων και το όνομα της το πήρε από τον Μυθικό ήρωα Ύρτακο . Σημαντικά ιστορικά στοιχεία της Αρτάκης αποτελούν η επανάσταση των Ιώνων κατά την οποία η πόλη καταστράφηκε από τους Πέρσες το 494 π.Χ. και η ανάπτυξη που γνώρισε κατά τον 10 μ.Χ αιώνα αποτελώντας το σημαντικότερο εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο της Προποντίδας. Η πόλη είχε κατά συντριπτική πλειονότητα ελληνικό πληθυσμό μέχρι το 1922, όταν και ακολούθησε η εξόντωση του. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών, οι περισσότεροι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στην κεντρική Εύβοια και ίδρυσαν τον οικισμό της Νέας Αρτάκης. Στην εγκαταλελειμμένη Αρτάκη, εγκαταστάθηκαν Τουρκοκρητικοί που μεταφέρθηκαν κυρίως από την Βεγγάζη. Σήμερα η Αρτάκη αποτελεί σημαντικό κέντρο ανάπτυξης της Τουρκίας, με τον πληθυσμό της να ανέρχεται στους 35.000 κατοίκους.

Αναχωρώντας για τον τελικό προορισμό της ημέρας, την πόλη Προύσα, θα διακρίνουμε στην απέναντι όχθη της λίμνης τις αρχαίες Ελληνικές πόλεις Τρίγλια, Μουδανιά, Ρεδαιστό, Ρόδα, Μηχανιώνα, από όπου οι Έλληνες πρόσφυγες, κατά την έλευση τους στην Ελλάδα, έδωσαν τα ονόματα των συγκεκριμένων πόλεων στους τόπους όπου εγκαταστάθηκαν.

Φτάνοντας ενωρίς το βράδυ στην Προύσα (Bursa), πρωτεύουσα της ομώνυμης περιφέρειας Προύσης στην Βορειοδυτική Τουρκία με πληθυσμό 2.600.000 κατοίκους, καταλήξαμε στο ξενοδοχείο για διανυκτέρευση. Την επόμενη ημέρα, μετά το πρωινό, ξεκίνησε η περιήγηση στην πόλη. Η πόλη έχει κτιστεί πάνω στην αρχαία πόλη Κίος. Η πόλη σύμφωνα με την ιστορία, παραχωρήθηκε από τον βασιλιά Φίλιππο τον Ε΄ της Μακεδονίας στον Προύσιο Α’, βασιλιά της Βιθυνίας, το 202 π.Χ., ως δώρο, για την βοήθεια που του πρόσφερε στον πόλεμο για την κατάκτηση της Περγάμου και της Ηράκλειας του Πόντου. Αυτός με την σειρά του την μετονόμασε σε Προύσα. Εξελίχθηκε σε μεγάλη και σημαντική πόλη κατά την Βυζαντινή αυτοκρατορία , ενώ ήταν η δυτική εσχατιά του δρόμου του μεταξιού. Το 1326, έπεσε στα χέρια των Οθωμανών και ανακηρύχθηκε σε πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μέχρι το 1365 που έγινε η κατάληψη της Αδριανούπολης, όπου και μεταφέρθηκε εκεί η πρωτεύουσα. Εδώ γεννήθηκε το 1919 ο Μανώλης Ανδρόνικος. Η Προύσα αποτελεί μια ραγδαίως αναπτυσσόμενη πόλη. Εκεί βρίσκονται τα εργοστάσια ορισμένων ευρωπαϊκών κολοσσών της αυτοκινητοβιομηχανίας, όπως της ιταλικής FIAT και της γαλλικής Renault. Στην πόλη έχουν εγκατασταθεί και τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της χώρας.

 Ένα από τα σημαντικά αξιοθέατα της πόλης είναι το Πράσινο Τζαμί (Yesil Camii), ένα από τα πιο όμορφα τέμενος της Τουρκίας. Επίνειο της Προύσας είναι τα Μουδανιά, που βρίσκονται ακριβώς στην βόρεια πλευρά της. Μετά από την περιήγηση μας στην πόλη, καταλήξαμε στην περίφημη αγορά των μεταξωτών και την γενικότερη περιοχή της τοπικής αγοράς για αγορές και για μια σύντομη ανάπαυλα. Στην συνέχεια αναχωρήσαμε για την Κωνσταντινούπολη, περνώντας από μια πόλη που έμελε να μείνει στην ιστορία, την Νίκαια (Iznik ), μία πόλη στην ιστορική περιοχή της Βιθυνίας της βορειοδυτικής Τουρκίας. Η πόλη σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκε από τον Διόνυσο, κατά την επιστροφή του από την ινδική εκστρατεία, προς τιμήν της νύμφης του Νίκαιας.

Σημείο αναφοράς της ιστορίας της Νίκαιας, η Α΄ και Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος, το 325 μ.Χ. και το 787 μ.Χ αντίστοιχα. Ο Μέγας Κωνσταντίνος συγκάλεσε την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στις 20 Μαΐου το 325 μ.Χ με την συμμετοχή 318 επίσκοποι, με κύριο σκοπό τον καταδίκη της διδασκαλίας του Άρειου, η οποία ήταν ενάντια στην θεότητα του Ιησού Χριστού. Η Σύνοδος καθιέρωσε ότι ο Υιός είναι ομοούσιος με τον Πατέρα. Επίσης στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο εκδόθηκαν 20 κανόνες, ανάμεσα στους οποίους ήταν και το Σύμβολο της Νίκαιας (α΄ μέρος του Σύμβολου της Πίστεως) καθώς και η ανακήρυξη της ημερομηνίας εορτασμού του Πάσχα. Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος συγκλήθηκε από τον Κωνσταντίνο ΣΤ΄ και την μητέρα του, Αυτοκράτειρα Ειρήνη την Αθηναία, στον Ναό της Αγίας Σοφίας, το 787 μ.Χ. μετά από την αίτηση του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ταρασίου. Σε αυτήν την Σύνοδο αποφασίστηκε η αναστύλωση των εικόνων καταδικάζοντας την Εικονομαχία και την ιδέα σχηματοποίησης της αόρατης και άυλης Τριάδας. Εκεί έγινε η παρουσίαση του δόγματος ότι η εικονογράφηση του Χριστού και των Αγίων εδράζεται στην ενανθρώπηση του δεύτερου πρόσωπου της Αγίας Τριάδας και διευκρινίστηκε ότι η τιμή προς τις εικόνες αναφέρεται στο πρόσωπο που αυτή απεικονίζει και όχι στο υλικό από το οποίο είναι αυτή φτιαγμένη.

 Τον 11 μ.Χ. αιώνα η Νίκαια καταλήφθηκε από τους Σελτζούκους Τούρκους. Το 1097, κατά την Α΄ Σταυροφορία, η πόλη θα πολιορκηθεί από τους σταυροφόρους. Όμως μετά την κρυφή διαφυγή του διοικητή της Κιλίτζ Αρσλάν, κατά την διάρκεια της πολιορκίας, η φρουρά της πόλης έκλεισε μυστική συμφωνία με τους Βυζαντινούς για να παραδοθούν σε αυτούς και όχι στους σταυροφόρους. Τελικώς, οι Βυζαντινοί εισήλθαν κρυφά στην πόλη εν αγνοία των σταυροφόρων, κάτι που δημιούργησε έντονη δυσαρέσκεια στους τελευταίους και ψύχρανε τις σχέσεις τους με τον τότε βυζαντινό αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό.

Μετά την πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης, η Νίκαια γίνεται πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας για την περίοδο 1204-1259. Κατά την ίδια περίοδο έγινε και η μεταφορά της έδρας του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Αργότερα κατά την διάρκεια ανάπτυξης της Κωνσταντινούπολης ως πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η Νίκαια βρισκόταν σε παρακμή. Σήμερα η Νίκαια αποτελεί ένα μικρό αστικό κέντρο με πληθυσμό 15.000 κατοίκων, στην οποία διασώζονται οι ρωμαϊκοί και βυζαντινοί προμαχώνες με μήκος περίπου4,5 χλμ.

Κατά την παραμονή μας στην Νίκαια, επισκεφθήκαμε και θαυμάσαμε τον μοναδικό σωζόμενο ιερό ναό, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο οποίος καταστράφηκε το 1920 (καταστράφηκε η εικονογράφηση και διασώζεται μόνο το κτήριο) και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο.

Στην συνέχεια, βιαστικά κατευθυνόμαστε μέσα από καταπράσινους ελαιώνες και ατελείωτες εκτάσεις από οπωροκηπευτικά, τα οποία έχουν προορισμό την αγορά της Κωνσταντινούπολης, για την Πόλη Γιάλοβα σημερινή Ιζμίτ, ιστορική πόλη και λιμάνι της νότιας ακτής εισόδου του κόλπου Νικομήδειας. Η πόλη αυτή είναι διάσημη για τα θειούχα ιαματικά λουτρά της. Πριν την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, η Γιάλοβα αριθμούσε 1025 κατοίκους από τους οποίους, οι 520 ήταν Έλληνες, 275 Αρμένιοι και οι υπόλοιποι Τούρκοι. Οι Έλληνες την αποκαλούσαν επίσης και «Δρέπανο» ή «Δρεπάνι». Σήμερα αριθμεί περί τους 70. 000 κατοίκους.

Το όνομα Γιάλοβα, είναι σύνθετη λέξη που προέρχεται από ελληνική λέξη «αιγιαλός» (γιαλός) και την τουρκική κατάληξη «οβά» που σημαίνει καθαρός δηλ. καθαρή , ομαλή ακτή. Ο λιμένας της Γιάλοβας είναι ένας από τους σημαντικότερους εξαγωγικούς λιμένες της θάλασσας του Μαρμαρά, όπου και ένας αρκετός αριθμός ελληνικών φορτηγών πλοίων, προσεγγίζει αυτόν κάθε χρόνο. Σήμερα η θαλάσσια συγκοινωνία μεταξύ Γίαλοβας και Κωνσταντινούπολης, εκτελείται με ταχύπλοα και καταμαράν. Ένα από αυτά μας μετέφερε και πάλι από την ασιατική στην ευρωπαϊκή ήπειρο (Κωνσταντινούπολη).

Η περιπλάνηση στα αξιοθέατα της Κωνσταντινούπολης, ξεκίνησε με μια κρουαζιέρα στον Βόσπορο, αφού οι καιρικές συνθήκες εκείνου του απογεύματος ήταν ιδανικές για να απολαύσουμε το ηλιοβασίλεμα.

Κατευθυνθήκαμε κατ’ ευθείαν στο λιμάνι, όπου ναυλώσαμε δικό μας πλοιάριο για την κρουαζιέρα μας στο Βόσπορο. Κατά την διάρκεια της κρουαζιέρας μας, κατά μήκος του Βοσπόρου θαυμάσαμε το παλάτι του Ντολμαπαχτσέ (DOLMABAHCE SARAYI), που σημαίνει «γεμάτος κήπος» και αναφέρεται στο μικρό λιμάνι που ο Σουλτάνος Αχμέτ, αξιοποίησε για να κτίσει επάνω το όμορφο παλάτι του. Στο παλάτι αυτό φιλοξενήθηκαν μεγάλες διασημότητες όπως η Γαλλίδα αυτοκράτειρα Ευγενία, σύζυγος του Ναπολέοντα του Γ’, ο αυτοκράτορας της Αυστρίας Φραγκίσκος Ιωσήφ ο Γερμανός Αυτοκράτορας Γουλιέλμος ο Β’, ο πέρσης Σάχης Ριζά Πεχλεβή κ.α., όπου μέχρι και σήμερα εξακολουθεί να είναι χώρος υποδοχής επισήμων. Το 1923 με το τέλος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ο Κεμάλ Ατατούρκ, έμενε στο παλάτι όταν ερχόταν στην πόλη. Εδώ πέθανε το 1938 σε ηλικία 57 ετών.

Κατά την διαδρομή είδαμε και την θαλαμηγό του Ατατούρκ που σήμερα είναι μουσειακό κειμήλιο. Ακόμα φωτογραφίσαμε το παλάτι Μπεϊλέρμπει (BEYLERBEYI SARAYI), το οποίο διαθέτει το ίδιο αρχιτεκτονικό στυλ με το παραπάνω παλάτι, ενώ βρίσκετε στην ασιατική πλευρά του Βοσπόρου. Κτίστηκε από τον Σουλτάνο Abdulaziz, κατά την διάρκεια της βασιλείας το 1865.

Στην συνέχεια διακρίναμε το Παλάτι του Μικρού Νερού, που και αυτό βρίσκεται στην ασιατική πλευρά του Βοσπόρου που ο ίδιος Σουλτάνος το χρησιμοποιούσε ως θερινό ανάκτορο. Διακρίναμε επίσης το κάστρο RUMELI HISARI, κάστρο το οποίο ο Μεχμέτ Β’, ο Πορθητής έκτισε το 1452 πάνω στην Ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου.

Εκατέρωθεν των ακτών του Βοσπόρου διακρίναμε διάφορους κόλπους, λιμάνια, παλάτια, κάστρα και χωριά τα οποία περικλείονται από δάση των οποίων η χλωρίδα αποτελείται από κυπαρίσσια, πεύκα, πλατάνια και μανόλιες, που κοσμούν την όμορφη αυτή γη που βρίσκεται ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία. Περάσαμε κάτω από τις δύο μεγάλες γέφυρες, που ενώνουν τις δύο ηπείρους, την γέφυρα του Γαλατά, η οποία κατασκευάστηκε το 1923. Το 1973 γιορτάστηκαν τα 50 χρόνια από την κατασκευή της. Κατασκευάστηκε υπό την επίβλεψη αγγλικών και γερμανικών κατασκευαστικών εταιριών σε διάστημα 3,5 ετών. Είναι η δεύτερη κρεμαστή γέφυρα στην Ευρώπη και η πέμπτη μεγαλύτερη σε μήκος γέφυρα στον κόσμο. Έχει μήκος1560 μ.και οι πυλώνες της έχουν ύψος165 μ.Ο αυτοκινητόδρομος βρίσκεται64 μ.πάνω από τα νερά του Βοσπόρου και έχει πλάτος33,5 μέτρα.

Η κρουαζιέρα αυτή στον Βόσπορο αποτέλεσε ένα ιδιαίτερο και αλησμόνητο κομμάτι της επίσκεψης μας στην Κωνσταντινούπολη, τόσο λόγω ιδανικών καιρικών συνθηκών όσο λόγω της ξενάγησης που είχαμε από τον αξιόλογο και άριστα καταρτισμένο ξεναγό μας. Στην συνέχεια και ενώ σουρούπωνε, κατευθυνθήκαμε στο ξενοδοχείο, το οποίο θα αποτελούσε το κατάλυμα μας για το χρονικό διάστημα παραμονής μας στην Πόλη. Ταχτοποιηθήκαμε στα δωμάτια μας και μετά κάναμε ένα νυχτερινό περίπατο στην πόλη, όπου την θαυμάσαμε και γευτήκαμε την τούρκικη κουζίνα.

Την επόμενη ημέρα, τρίτη κατά σειρά, που όλοι με ανυπομονησία περιμέναμε να ξημερώσει, για την επίσκεψη και το προσκύνημα στο Ναό της Αγίας Σοφίας, ο οποίος αποτελεί μνημείο ιδιαίτερης σημασίας τόσο για την Χριστιανοσύνη όσο και για την ιστορία του ελληνικού έθνους.

Μετά το πρωινό στο ξενοδοχείο, αναχωρήσαμε περνώντας από κεντρικούς δρόμους της Πόλης αλλά και από το παλάτι Τοπκαπί (Topkapi Sarayi ), που είναι το μεγαλύτερο μνημείο της ασιατικής τουρκικής αρχιτεκτονικής τεχνοτροπίας. Είναι ένα σύμπλεγμα από περίπτερα, τζαμιά και κρήνες που εκτείνετε σε μία έκταση 700.000 τ. μέτρων. Το παλάτι που έκτισε ο Μωάμεθ ο Β’ που μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 145, ήταν μικρό και έτσι αποφάσισε το 1459 να κτίσει το Τοπκαπί. Αργότερα το 16^ο αιώνα προστέθηκε το τμήμα του χαρεμιού. Το Τοπκαπί καθιερώθηκε στην συνέχεια ως η επίσημη κατοικία των σουλτάνων, μέχρι το 1839 που ο σουλτάνος μετέφερε το παλάτι στο Ντολμαμπαχτσέ. Εδώ ζούσαν περίπου πάνω από 4.000 άτομα την χρυσή εποχή της αυτοκρατορίας.

Προχωρώντας αντικρίσαμε επίσης τον ιερό ναό του Σέργιου και Βάχκου που κτίσθηκε την εποχή του Ιουστινιανού και πριν την ανέγερση της Αγίας Σοφίας. Επειδή όμως ο ναός ήταν μικρός σε μέγεθος, ο αυτοκράτορας ανέθεσε τον σχεδιασμό και την κατασκευή τους αρχιτέκτονες της εποχής Ανθέμιο και Ισίδωρο του ναού της Αγίας Σοφίας.

Κατά την ημέρα των εγκαινίων μπαίνοντας ο αυτοκράτορας την Αγία Σοφία αναφώνησε την φράση «Νενίκηκα σε Σολομών» και ευχαρίστησε τον Θεό που τον αξίωσε να τελειώσει ένα τόσο μεγάλο αριστούργημα. Έκτοτε πολλές αναστηλώσεις και παρεμβάσεις έχουν γίνει για την διατήρηση του ναού στην αρχική του μορφή. Το 1934 ο ναός μετατράπηκε σε μουσείο από τον Κεμάλ. Χιλιάδες επισκέπτες από τα πέρατα της γης έρχονται ταπεινοί προσκυνητές στο θαύμα αυτό της Χριστιανοσύνης. Σε κυριεύει ένα δέος από την στιγμή που πλησιάζεις τον ιερό ναό. Είναι έτσι σχεδιασμένος ο ναός ώστε να καθρεφτίζει τα ουράνια στη Γη. Ο τρούλος, μεγαλειώδης, δείχνει αιωρούμενος. Στις 4 πλευρές δεσπόζουν αγιογραφίες με εξαπτέρυγα Σεραφείμ. Ο φωτισμός αντανακλάται στα περίτεχνα ψηφιδωτά του νάρθηκα, όπου αναπαριστώνται οι αγιογραφίες του Χριστού και της Δεήσεως της Παρθένου μαζί με τους αυτοκράτορες Μέγα Κωνσταντίνο και τον Ιουστινιανό. Από το ισόγειο ένα επικλινές πλακόστρωτο οδηγεί στο γυναικωνίτη. Εδώ υπάρχουν ψηφιδωτά θαυμάσια με τη Θεοτόκο Βρεφοκρατούσα, τον αυτοκράτορα Ιωάννη Β’ Κομνηνό και την αυτοκράτειρα Ειρήνη. Περί τα 350 παρεκκλήσια είχε ο Ναός. Εντύπωση προκαλούν οι μαρμάρινες επενδύσεις σε μοναδικούς χρωματισμούς, οι οποίες προέρχονται από τα μάρμαρα των νησιών του Μαρμαρά καθώς και από λατομεία της Αιγύπτου (πορφυρίτης λίθος). Το αίσθημα της κατάνυξης και του μεγαλείου κυριεύει τον κάθε επισκέπτη, ανεξαρτήτως θρησκεύματος, κατά την παρουσία του στον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας, κάνοντας τον καθένα μας να αισθανθεί ως σήμερα την χάρη του Κυρίου και την πίστη τους σε Αυτόν όσων οραματίστηκαν και οικοδόμησαν έναν ναό ικανό να αποτελέσει σημείο αναφοράς της ορθοδοξίας.

Στην συνέχεια επισκεφτήκαμε το υπόγειο παλάτι YEREBATAN SARAYI, που είναι μία υπόγεια δεξαμενή που χτίστηκε τον 6^ο αιώνα. Το νερό προέρχεται από το δάσος BELGRAD (βρίσκεται σε απόσταση19 χλμ. από την Πόλη). Το κτίσμα αυτό, αν και προοριζόταν για παλάτι, δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ για αυτό τον σκοπό. Έχει μήκος140 μ. και πλάτος70 μ.. Οι 336 κολόνες που υποβαστάζουν το κτισμένο οικοδόμημα σε 12 σειρές (με 28 κολόνες ανά σειρά), είναι κορινθιακού ρυθμού ενώ φέρουν και κιονόκρανα. Αυτό το παλάτι είναι σήμερα μουσείο και ο φαντασμαγορικός του φωτισμός αναδεικνύει ένα μεγαλοπρεπές θέαμα.

Προχωρήσαμε και θαυμάσαμε το Μπλε Τζαμί αλλά και την πλατεία του Ιππόδρομου. Εδώ θαυμάσαμε τον αιγυπτιακό οβελίσκο (μονόλιθος με ύψος 20 μ.), που κατασκευάστηκε από τον Αιγύπτιο βασιλιά THTMOSE III τον 15^ο αιώνα π.Χ. Ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Α΄ έφερε τον μονόλιθο στην Κωνσταντινούπολη στα 390 μ.Χ. και τον τοποθέτησε στην «σπίνα» (ένας γερός και μακρύς τοίχος στο κέντρο του ιπποδρόμου) πάνω σε 4 κύβους καλυμμένους με μπρούντζο που βρίσκονται πάνω σε μια μαρμάρινη βάση με γλυπτό διάκοσμο.

Ακόμα την φιδωτή κολόνα (Burmali Sűtun), που είναι η αρχαιότερος κίονας που χρονολογείτε από το 479 π.Χ., όταν οι Έλληνες νίκησαν τους Πέρσες στην μάχη των Πλαταιών. Σύμφωνα με την παράδοση τα μπρούτζινα ερπετά που τυλίγουν την κολόνα, τα πήραν από τις ασπίδες των Περσών πολεμιστών που έπεσαν στην μάχη. Η κολόνα έχει5 μ.ύψος και αναπαριστά τρία χοντρά φίδια τυλιγμένα. Το πάνω μέρος που χάθηκε με την πάροδο του χρόνου, αποτελούνταν από ένα τρίποδα που κρατούσε μια χρυσή σφαίρα.

Το πρόγραμμα μας συνεχίζεται με την επίσκεψη μας στον ιερό ναό της ζωοδόχου Πηγής στις Βλαχέρνες. Εδώ αντικρίσαμε και το αγίασμα, στο οποίο ζουν ψάρια, τα οποία σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση ένας μοναχός τηγάνιζε την ώρα που ήλθε το θλιβερό νέο, ότι η πόλη έπεσε στα χέρια των Οθωμανών και τα ψάρια πηδήξανε από το τηγάνι στο αγίασμα. Δεν παραλείψαμε να επισπευτούμε τους τάφους των Πατριαρχών, πριν αναχωρήσουμε για την Παναγία της Χώρας, με τα πολλά ψηφιδωτά. Αφού γευματίσαμε στα ταβερνάκια γύρω από τον ιερό ναό, στην συνέχεια επιστεφτήκαμε τον ναό όπου μας έγινε μια αξιόλογη ξενάγηση και θαυμάσαμε τις πλούσιες ψηφιδωτές τοιχογραφίες που κοσμούν τον ναό που έχουν παραστάσεις από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Το υπόλοιπο της ημέρας μας το αφιερώσαμε για αγορές την αγορά του KAPALI CARSI.

Τέταρτη ημέρα της εκδρομής μας και σειρά για σήμερα είχαν τα Πριγκηπόννησα, ένα σύμπλεγμα νησιών στη θάλασσα του Μαρμαρά νότια της Κωνσταντινούπολης. Το σύμπλεγμα αυτό αποτελείται από 4 μεγάλα νησιά την Πρώτη, Αντιγόνη, Χάλκη και Πρίγκηπος και 5 μικρότερα Πίτα, Νέανδρος, Οξεία, Πλάτη και Αντιρόβυθος.

Το πρωινό που ξημέρωσε ήταν ιδανικό για την επίσκεψη μας στα Πριγκηπόννησα. Πρώτος σταθμός ήταν η νήσος Χάλκη, ένα νησί με 5.000 κατοίκους όπου με τα παϊτόνια (άμαξες), θα ανέβουμε για ένα προσκύνημα στην ιστορική σχολή της Χάλκης.

Η Σχολή στεγάζεται στην Μονή της Αγίας Τριάδος. Ιδρύθηκε το 858 μ.Χ., από τον Πατριάρχη Φώτιο Α΄ και το 1844 ο Πατριάρχης Γερμανός Δ’ δημιουργεί τις εγκαταστάσεις. Για 150 χρόνια υπήρξε το φυτώριο των ιεραρχών της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το 1971 η σχολή έκλεισε εξαιτίας ενός τουρκικού νόμου που απαγόρευε τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων. Η Χάλκη έχει λάβει διεθνή προσοχή τα τελευταία χρόνια και το Οικουμενικό Πατριαρχείο ελπίζει ότι η τουρκική κυβέρνηση θα επιτρέψει την επαναλειτουργία της. Αναχωρούμε μετά για την Πρίγκηπο, το μεγαλύτερο νησί, στο οποίο πήραμε το μεσημεριανό μας γεύμα σε παραλιακές ταβέρνες. Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε τον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά. Γυρίζοντας πάλι πίσω για το υπόλοιπο της προτελευταίας ημέρας της εκδρομής μας, θα επισκεφτούμε την πλατεία ΤΑΧΙΜ. Κυριακή, τελευταία ημέρα της εκδρομής μας και αφού παραλάβαμε τις αποσκευές μας από το ξενοδοχείο, κατευθυνόμαστε για το ναό του Αγίου Γεωργίου στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, για να συμμετέχουμε στη Θεία Λειτουργία.

Ο καιρός όμως δεν στάθηκε σύμμαχος. Βροχερός από νωρίς το πρωί θα παραμείνει έτσι σχεδόν καθ όλη τη διάρκεια της επιστροφής μας για την Θεσσαλονίκη.

Πρώτα, κατά την διαδρομή μας προς το Πατριαρχείο, επισκεφθήκαμε για προσκύνημα την Παναγία των Βλαχερνών και στην συνέχεια μεταβήκαμε στον Ναό του Αγίου Γεωργίου, όπου παρακολουθήσαμε την Θεία Λειτουργία μετά το πέρας της οποίας επισκεφτήκαμε στο Πατριαρχικό μέγαρο για την εθιμοτυπική μας συνάντηση με τον εκπρόσωπο του απουσιάζοντος στο Άγιο Όρος Οικουμενικού Πατριάρχου μητροπολίτου Δέρκων κ.κ. Απόστολο .

Αμέσως μετά αναχωρήσαμε για τη Θεσσαλονίκη, όπου και φτάσαμε αργά το βράδυ. Ένας φόρος τιμής στη κοιτίδα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στον τόπο που για αιώνες έζησε ο Ορθόδοξος Ελληνισμός, έφθασε στο τέλος του!

Όλοι όσοι συμμετείχαν στην εκδρομή έμειναν απόλυτα ευχαριστημένοι από τις εμπειρίες που αποκόμισαν από την προσκυνηματική εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Καταλήγοντας θα επισημάνω και πάλι ότι σήμερα που θρησκευτικός τουρισμός βρίσκεται σε άνθηση. Πρώτος ο Όμιλος μας πριν από 35 χρόνια ξεκίνησε τις αποστολές του στο Άγιο Όρος και μετά από και την αποστολή (εκδρομή) μας στην Κωνσταντινούπολη πιστεύω ότι μπορούμε χωρίς προκαταλήψεις να συνεχίσουμε να πραγματοποιούμε τέτοιες αποστολές.